Wat doe ik met mijn handen

‘Help. Ik weet echt niet waar ik mijn handen moet laten.’ Nou kijk daar kan ik kort over zijn: gewoon aan je armen laten hangen.  Tijdens de trainingen komen medecursisten vaak met tips en ‘oplossingen’. Geleerd op trainingen presentatietechnieken: ‘Je moet je handen voor je buik houden, losjes tegen elkaar aan’. Of (nog erger): ‘je moet iets in je handen nemen, ik heb altijd een pen of mijn papieren’, en weer een ander weet dat het vastpakken van de katheder, of een stoel voor je een prima manier is om ‘je handen ergens te laten’. Gruwelijk. Waarom zou je je  bezig houden met zoiets triviaals als je handen? Die heb je (als t goed is) en die zijn er gewoon. Je kunt je handen in je broekzak stoppen, op je rug houden (de missionarishouding), in je zij steken. En nog tal van mogelijkheden.  Je kunt bewegen, en dat is fijn! Ik neem aan dat je in het dagelijks leven ook niet bezig bent met je handen. Waarom zou je t dan nu wel doen?
Elke gedachte daaraan is een verspilde gedachte. Elke gedachte daaraan leidt jou af van wat je zou moeten doen: je boodschap overbrengen. Als jij bezig bent met je handen, je haar, je oorbellen of iets dergelijks dan ben jijin ieder geval niet bezig met wat je wél zou moeten doen: het overbrengen van je verhaal. En waarom zou je publiek zich dan bezig houden met jouw verhaal?

Je non verbale communicatie liegt niet

Elk publiek heeft haarfijn in de gaten wanneer jij je laat afleiden. Je non verbale communicatie liegt niet. En ook al doe je je best om dat te verbloemen: je publiek heeft t al opgepikt. Natuurlijk, men luistert beleefd verder maar ergens weet t publiek dat er ‘iets’ niet klopt. Ben jij te vertrouwen? Ben jij geloofwaardig? Je hebt t zelf in de ‘hand’.

Durf echt contact te maken

Bij je mentale voorbereiding voor een presentatie hoort ook dat je een plaatje van jezelf voor je ziet. Je slungelige benen, je net iets te dikke buik, het litteken op je kin. Kleed je zo goed en voordelig mogelijk. Vraag desnoods advies (Imagomatch, Zabeth van Veen bijvoorbeeld) én accepteer wat je in de spiegel ziet. Dit ben jij en jij bent gevraagd om als deskundige op te treden voor een bepaald publiek. (En hopelijk niet omdat je er ‘zo lief’ uitziet.) ‘Het derde oog’, die mag je in je voorbereiding mee laten wegen maar du moment dat je oog in oog staat met je publiek gaat t er om dat je door echt contact te maken, in een wederzijdse verbale en non verbale communicatie, je boodschap overbrengt.

En ja wat te doen met die handen?

Ga uit van een basispositie. Sta recht voor je publiek, zorg dat je in balans staat, je gewicht verdeeld over beide benen, schouders laag, benen iets van elkaar en stevig ‘gegrond’, buikademhaling. Kijk je publiek aan en ‘ontvang’ je publiek: Kijk en laat kijken. Maak echt contact. En wat doe je met je handen? Als je het fijn vindt om te starten met je handen voor je: doe dat dan. Als je het lef hebt om ze gewoon te laten hangen: dit levert je veel op. Nl : je bent helemaal te zien, er is geen ruis tussen jou en je publiek. Probeer het maar eens uit, durf te oefenen.  Je begint met deze basispositie én je past deze tijdens je presentatie toe wanneer het belangrijk is dat je publiek ervan overtuigd moet worden dat er niets tussen jou en je publiek staat. En verder mag je met je handen doen wat je wilt, zelfs in je broekzak stoppen. Maar denk eraan: varieer. Alléén maar met je armen over elkaar of je handen in je broekzak, dat kan storend werken. Bedenk dat de mooiste ‘ontvangende’ houding, de houding is waarbij er geen ruis is, er niets tussen jou en je publiek staat.

Plaats een reactie